..hidup utk berbakti..

Monday, March 10, 2014

Kembali..

Alhamdulillah.. selepas seminggu sy 'bercuti' (MC) kerana sakit, harini sy kembali masuk bertugas di SMKBBS.. 3/3/14 adalah tarikh yg sy akan ingat smp bila2.. sbb inilah kali pertama saya MC sejak mula berkhidmat sbg PPP november 2010 hingga sekarang.. xpernah amik mc, pastu 1st ambil tu terus seminggu.. itu menunjukkan sy mmg dah xtahan sakit..sy mmg sgt susah nak melayan sakit sy sebelum2 ni..kdg2 buat2 sihat n xlayan pun setakat demam pening batuk period pain dsbgnya..g jgk sekolah..tp skrg dah berubah.. mgkin lepas ni sy akan mc lg.. wallahu a'lam bissawab..sy yakin apa yg menimpa sy adalah peringatan terbaik dari Allah buat sy..

skrg nampaknya sy perlu mengurangkan semua pergerakan.. herm..ujian Allah ni sy terima dengan redha..klu nak cepat baik, kena sabar dan ikut nasihat doctor.. dalam post lain nnt sy tulis sikit pasal sakit yg Allah beri pada hambaNya yg selalu alpa dan lalai ni.. besar hikmahnya.. ada yg kata; a-da ni aktif sgt ni kot..ada juga kata : Allah nak bg rehat tu..sbb tu sakit.. ada kata : entah2 ade gangguan makhluk halus tak?  macam kelakar bila ada yg melawak : a-da ni agaknye kena buat dgn org tak..mane la tahu a-da tolak lamaran sesape, pastu org tu dendam ke.. dlm hati : hamboi.. mcm2 pulak andaiannya.. bile pulak sy tolak org..org tolak sy ade la..ngeh2.. :P ape2 jelah.. layan je.. 

ape2 pun, terima kasih kpd ahli keluarga yg sntiasa memahami dan menyokong sy.. umi, walid, kakak,abang, kakrul dll.. mtk maaf sbb xbanyak bantu kat rumah..hanya baring, makan dan tidur je..tengok laptop.. sy xbuat kerja pun..xmasak, xmengemas, xmembasuh..maaf sgt2...terima kasih jg utk pengetua yg memahami dan selalu tanya perkembangan, gpk1 yg sgt concern dan bagi uat, kaunselor yang memberi sumbangan, cik atikaherma dan rohaima yg selalu membantu sy,membawa sy kesemua destinasi yg sy nak g..hehe..gaya osmet yg memahami dan banyak membantu dirumah, semua guru2 smkbbs yg sgt2 memahami keadaan diri sy yg tidak sempurna buat masa ini..semua guru yg mendoakan kesihatan dan kesejahteran utk sy..smg doa kalian dimakbulkan Allah dan sy jg mendoakan kebaikan utk kalian..thanks jgk utk anak2 murid yg faham, xbanyak songeh bila sy xkuat, xmenyakitkan hati sy..murid yg bagi mcm2 kat sy..selalu tanya khabar..nak dtg melawat bagai..semua pekerja n staff smkbbs yg sgt2 membantu sy..hanya Allah je yg dpt membalas budi baik kalian semua..sy terharu...

saje je menaip ni sbb asalnya mmg rasa xsedia nak masuk sekolah lagi..berat segala2nya..tp cuba positifkan diri..yakinkan diri..bersedia..muhasabah..alhamdulillah bila dah start masuk sekolah, perasaan negatif tu semua hilang.. ^_^ inshaa Allah.. sbb sekolah sbnrnya salah satu tempat yg palig senang bagi seorang guru utk mengumpul pahala.. smg Allah memberkati ilmu dan amalan kita semua hendaknya.. :) so, jom senyum..teringat tadi kat sekolah..banyak betul peristiwa kat sekolah td..tp taip ni je dulu.. :) smg Allah ampunkan sy dan kita semua..


p/s : Lepas lama 'bercuti'..

-Td bersalaman dan berkenalan dgn cikgu baru pindah.. Beliau bertanya ' mudanya ustazah kat sekolah ni..baru posting ke? jwb dgn sopan..' erm xdela baru sgt.. ni tahun ke-4 kat smkbbs ni.. ( dlm hati : agaknye memang dlm mindset ramai org, ustzh tu kebanyakannya dah berumur kot..kot la..)

-Seorang murid tgkatan 4 yg dah 2 bulan xdtg sekolah (xcident), harini bila jumpa sy dengan bertongkatnya, soalan 1st dia tanya' ustazah dah kawin ke? jawab'belum..kenape?' laaaaa... diorang cakap ustzh dah kawin..sy dah kena tipu la ni..kurang assam btol.. (dlm hati sy: xde soalan lain ke? )


Friday, December 20, 2013

Rindu Bertamu Di Puncak Angsi.. ^_^


Assalamualaikum warohmatullahi wabarokatuh..
Alhamdulillah.. dapat lg menaip dalam blog ni..hee.. rajin plak update blog bulan disember ni ye.. hehe.. maklum la cuti keje kan.. pastu mcm ade mase pulak nak taip2 maktu2 mcm ni.. sementara ada masa, dan teringat, taip la ape2 pengalaman dan kisah hidup pun..  mana tahu, akan dtg ia jd catatan yang bakal dibaca dengan senyuman yg manisss.. hihi..alhamdulillah.. syukur ya Allah..

Memang dah basi entri post ni.. saya berkesempatan mendaki gunung angsi 15/12/13.. tp bru harini nak taip.. rancang mmg nak taip awal, tp tunde je.. xkira.. nak buh jgk dlm blog.. :P alkisahnyeee..

Sebagai pengenalan, sy beritahu sedikit sebanyak pasal angsi ni ( sedikit ke, atau sebanyak? poning btul bahasa melayu sy nih ).. gunung ini terletak di Ulu Bendul, Kuala Pilah, Negeri Sembilan.. tingginya 825 meter.. ini bukanlah gunung yg paling tinggi d n9, tp boleh la setakat nak panas badan..haha.. gunung paling tinggi kt n9 mungkin gunung besar hantu, jelebu kalau xsilap...

Sebenarnye, lama dah nak naik angsi ni..zaman belajar2 lg..tp xde peluang dan xde yg sudi nak ajak naik kan.. dah 11 tahun sy menetap di n9.. d kuala pilah.. tp ni baru dpt naik.. buat malu jd org pilah tp xpernah naik angsi.. begitulah yg sy rase.. ngee.. tp baru2 ni, ayah sy tanye 'kngah pernah naik x gunung angsi? sy cakap belum.. ayah sy pun ajak la naik ( dengan penuh bersemangatnye.. ) adik sy dah naik, so rase knfident la nak naik kan.. sy setuju je.. pucuk dicita, ulam mendatang.. :)

Tp plan punye plan, ayah sy asyik bz je.. sudahnye, tekad d bulat..sy g dengan adik no.4 , nurul jannah..barulah bermula kisah sebenar.. ( intro panjang sgt :P )

Jam 7 gerak ke bustop masjid joseh setelah minum secawan kopi dan roti bakar 2 keping.. adik sy drive smp situ je..parking kat masjid n tggu bas kat ctu.. 7.40 bru dpt bas..

Sampai ulu bendul dalam pukul 8.30 xsilap.. pastu g toilet dulu.. ( sebelum gerak, kena buang semua dulu.. atas gunung tu jangan berangan nak jmpa tandas, huhu ).. pastu jalan2 sekitar ulu bendul..taman ular, taman herba..

Sampai d pejabat hutan lipur Ulu bendul, mendaftar jam 9 pagi.. Tuan Lan menerangkan sedikit sebanyak tntg gunung angsi, siap buat peta untuk kitorang..peta conteng2 dia je la.. agaknye dia tengok 2 gadis melayu terakhir yg nak naik, bg peta lagi..dia tengok atas bawah atas bawah je kitorang ni..huhu.. xcaya kot..

Bla..bla..bla..Tuan Lan habis briefing, kitorang gerak dlm 9.10 minit.. denganlafaz bismillah, kami mula mndaki kaki gunung.. mendatar je smpai la sejam setengah.. singgah minum pagi kejap di wakaf kedua .. kat situ ade tmpat utk pendaki coret2 nama.. kami pun xlepaskan peluang..hehe..

Cabaran baru bermula selepas itu..makin tinggi dan mencabar.. ada beberapa tempat yg curam dan icin.. ( almaklum bulan ni cuaca x tentu..asyik ujan je.. ) kami difahamkan, dah ade 1 group yg dah naik dulu.. mmg xsmpat la nak kejarnye.. diorang naik pukul 7, kitorang naik pkl 9..huhu.. tp xpe, berkat kesabaran disebalik kesantunan ( hahaha.. poyo je.. :p ) kami akan teruskan perjalanan dan pendakian ni..ngee.. waktu 30 minit lg nak smp puncak,kami terserempak dgn group yg naik awal pg td dah nak turun dah.. cuak ckit sbb takut xde org kat atas nnti.. huhu.. ukan ape, sepanjang pendakian, hanya kami berdua je yg naik.. xde org lain..klu group tu dah turun, ntah sape lg la ade kat atas tu..tp positif2.. sebenarnye ade jalan lain nak daki gunung ni..so, fikir mgkin ade group lain yg naik kot jalan lain tu.. ^_^

Alhamdulillah.. setelah penat lelah medaki, dengan peluh yang mencurah2 ( ayat x menahan.. hehe), akhirnya smp jg sy ke puncak jam 12.40 tghri.. Tuan Lan cakap mgkin 3 jam setengah, kami terlebih 10 mnit kot..tp it's ok.. mane x lambatnye.. kami yg sopan santun ni asyik brhenti dan rilek2 je naiknye.. asyik2 tgkap gambar ( dengan henset sony sy yg buruk.. yg boleh snap gambar pakai sebelah tangan je.. hehe ).. ape2pun, alhamdulillah..syukur sangat2.. sy dan adik dua2 selamat smpai.. dan ade group lain kat atas tu.. xde la sunyi sgt.. diorg bawak banyak betul bekalannya..kami sikit je.. gaya diorang tu mcm nak berkhemah je dlm hutan angsi tu.. wallahua'lam.. sempat la ambilkan gambar diorang, makan kek coklat yg diorang bagi.. haha.. rezeki2.. smpai bekalan sendiri pun x termakan..huhu..

setelah hampir sejam kat atas, jam 1.30 kami mula melangkah utk turun..turun tu rase lama pulak.. tp sebenarnye x pun.. hehe.. dalam 3.40 kami smpai kaki gunung.. alhamdulillah..tp lepas solat asar baru bertolak balik rumah.. thanks nurul sbb teman dan jd penguat semangat..cewah.. tahniah2.. letih yg berbaloi2..target pasni : gunung tampin..rendah ckit..tp kena ada member yg ajak la.. ngee.. ^_^

Haaa..lupe nak promo..alang2 dah jalan Ulu bendul, silakanlah singgah d Restoran Starfresh Agropark
( chinese Muslim Restoran).. xjauh dr hutan rekreasi ulu bendul .. dlm 10minit kot.. ke xsmpai ntah.. lailalai..boleh tahan sedap makanan dia.. hehe.. steambot dia, fuhh.. bak kate abg, daebak!! hihi..
Sekian dulu catatan hepi kali ini, assalamualaikum wbt.. ^_^

* kat bawah ni gambar2 yg smpat la d snap dengan sebelah tangan..ngee... ^_^
















Friday, December 6, 2013

CPD yang berlalu.. :)









Assalamualaikum.. Alhamdulillah..syukur pada Allah. Kerana masih memberi  peluang pd diri ini hidup dalam rahmatNya.. Saje nak mencoret dalam blog waktu2 tengah xde keje ni.. (banyak kerja sbnr nye, tp saje nak lupekan kejap..nak rilek2 je.. )

Kali ni nak cerita pasal Kursus Pembangunan  Profesionalisme Berterusan (CPD) kpd guru2 dg41 yg posting 2009/2010.. Alhamdulillah sy telah tamat melaluinya dari 1-5 Disember 2013 baru2 ni.. bertempat di Mayang Sari Resort, Port Dickson, sy lega dan syukur juga kerana semuanya berjalan lancar, seronok serta meningkatkan segala yg positif..hehehe.. ^_^ difahamkan kursus ni wajib utk naik dg44.. herm.. gitulah.. ekceli sy dapat tahu lambat pasal panggilan kursus ni.. rase mcm xsedia nak g mula2 tu.. dengan xsihat.. dengan xde mood sbb … ( sbb dah pedih hati dengan seseorang.. terluka.. terkecewa.. dan mcm2 ter lagi.. huhu). Tp sbb wajib, g jela kan.. cuba positifkan diri.. Alhamdulillah.. ok je sbnrnye.. jangan layan perasaan  yg negative, kena abaikan..so, kita akan dpt positif bila abaikan yg negative.. ngee.. :D

Alhamdulillah juga kerana walaupun xberapa sihat, asyik selsema, batuk dan sakit tekak, tp aktiviti2 yg dijalankan menjadikan sy ‘sihat ckit’.. yg bestnya, sy hadir kursus bersama2 teman satu sekolah ( naimi,alia,gaya,anis,kak nab,hanisah,fauzi ) dan juga teman2 lain… ada yg dah kenal.. ada yg belum.. tp semuanya ok dan best.. J  kire mcm berkursus smbil bercuti la..
Terima kasih diucapkan kpd semua kwn2 yg memberikan pengalaman indah, kpd penceramah merangkap fasi2 kami disana ( Tn Hj Komari, Dr Aziz, Pn Norani, En Tan ) kepada urusetia2 dr JPN yg sudi mengambil berat dan menjaga kami semua..  Thanks a lot.. J tamat cni dulu coretan kali ni.. :P

Monday, November 11, 2013

NKI SABK 2013

Bismikallah.. Assalamualaikum.. Alhamdulillah.. setelah empat hari berkampung di PLKN Kem Seri Perkasa Mantin ( 8-11/11/13 ) akhirnya Nadwah Kepemimpinan Islam SABK 2013 melabuhkan tirainya tadi.. Tahniah kpd BPI KPM, SPI JPNS, pihak urusetia, barisan fasilitator, para pelajar yg menyertainya, serta semua pihak yg terlibat menjayakannya.. Semoga perhimpunan ini memberi impak dan manfaat yg berguna untuk semua.. terima kasih juga kpd semua yg sudi memberi tunjuk ajar kpd diri yg kurang ilmu dan pengalaman ini..bersama anda semua adalah memori terindah buat saya ^_^ ..mohon maaf andai terlajak kata, terlanjur bicara, terkasar bahasa dan termasam muka dengan sesiapa.. tiada niat untuk mencederakan hati sesiapa.. :) Salam Ukhwah.. smg berkekalan smp bila-bila.. amin.. inshaa Allah..












Tuesday, November 5, 2013

Pengalaman .. Cuba melihat dengan mata hati..
















Bismikallah.. Hamba yg hina memohon ampun dan hidayah.. moga tangan yang menaip tidak menambah dosa yang sudah sedia ada.. 

Alhamdulillah.. hari ini sy kembali ke Bandar Baru Serting.. utk meneruskan tugas mcm biasa, sebagai seorang da'ie di SMKBBS.. esok kembali masuk bertugas.. berjumpa permata2 hati.. bertemu rakan2 sekerja yg baik2 dan ceria sentiasa.. ^_^ alhamdulillah.. ( rasenye xde la lama sangat x g sekolah..seminggu je kot..hehehe..tp rindu semacam pulak :P ) Tadi jumpe anak murid dan dia pun tanye : ustzh, kenapa ustzh dah lama xdatang sekolah? sy jawab : sy g kem la..sebelum tu g kursus.. dia jawab : sy tahuuu.. saje je tanye ( denganmukeselambe ).. hehe..

Saje nak menaip..ntah kenape seminggu dua ni rase rajin pulak tangan ni nak menaip kat blog..padahal, hujung tahun la masa paling bizi kan.. ^_^.. pastu, ini baru catatan ke-4 sy tahun ni..punyalah bizi tahun ni.. :P ( bkn bz sgt pun, saje je..terlupa nak b'blog sementara )..cuma, pengalaman sy menjaga adik di wad PPUM baru2 menyebabkan sy rasa gatal tangan nak menaip lagi.. saje.. kalau dulu, 18 tahun yg lepas sy yang duduk di wad dijaga, waktu ini pula sy yg menjaga org di wad.. skrg baru sy faham... :)

Antara pengalaman yg menarik sepanjang sy berada di sana ialah berkenalan dengan pesakit2 yg sama wad dengan adik sy, terutama aunty Mary berada di katil sebelah, dan nenek Azizah kat katil depan..hari pertama dah mcm2 terjadi..hehe..

Aunty Mary yg baik hati dan peramah sgt suka berbual dan bertanya itu dan ini.. yg sy terharunya, dia bg sy purse.. ( sy punye purse mmg dah buruk dan dah lama sy berhajat nak beli.tp asyik xbkenan je n terlupa nak beli ).. huhu.. sy xnak tp dia suruh jgk ambil.. ambik jela kan.. katanya, mmg sesuai sy pakai purse tu sbb sy dah kerja..huhu.. pastu asyik nak bg makanan yg dia xnak makan..almaklum la mknn hospital kan 'sedap'..hehe..dan membuatkan sy tersenyum ialah, dia bg sy nama baru..dia panggil saya AIDA.. adoi aunty ni..aida pun aida la.. susah nak panggil ADA katanye..dalam henset dia pun dia buh aida jgk.. alahai aunty.. ikut aunty la.. dia suka mengusik adik sy..hehe.. waktu hari terakhir di sana, bila sy salam dia, dia peluk dan cium kedua2 pipi sy dgn bersungguh2 sambil cakap 'sayang nii'..xpernah ade chinese buat sy mcm tu sebelum ni.. nak nanges plak rase bila berpisah.. family dia pun baik2 dan peramah2..sy jg berkenalan dgn pembantu rumahnya yg bernama Bika..Bika bawak banyak komik Lawak Kampus..ape lg..sy n adik tumpang sekaki la..penat tergelak sensorang sambil bace lawak tu..huuu..bika pun pandai melukis..smbil jaga aunty, klu xde kerja, dia melukis..cantik..sy suka tengok lukisannya.. ^_^

Nenek Azizah pulak didepan katil adik sy.. bila anak2/cucu nenek xde, sy yg menolong bawak nenek ke tandas.. pernah sekali tu, subuh2 nenek bangun sendiri dan pergi ketandas tanpa wheelchair..terperanjat sy.. bila xda org jaga dia, sy suka duk kat tepi katil dia dan dengar dia bercakap..dia nak mengadu sesuatu..kita dengar la dan cuba memahami..orang tua kan...mcm tu la..anak2 dia semua dah kawin..cucu2 dia pun dah besar..segan pun ade klu fmly dia dtg melawat..hehe..suke benau anak dia mengusi sy pasal jodoh..dia tanye 'ustazah pilihan nak tunggu imam muda ke... ' haha..sy jawab: xde lah.. xpernah terfikir smp kesitu pun.. :P..nenek hanya senyum dan setuju je..nenek mmg seorang yg tabah..tp nenek banyak pendam sakit dia dr pengetahuan anak2..bila anak dia dtg, sy tengok nenek nangis..sy pun sebak jgk..huu..hr terakhir sy salam dengan nenek, pun nenek nangis..nenek suruh doakan dia cepat sembuh.. sy doakan nenek cepat sembuh..amin..ape2 pun, cucu nenek sume comel2, terutama KASIH... ^_^ 

Disebelah katil nenek pulak, ade seorang perempuan Myanmar..sy xpernah dengar dia bercakap bahasa melayu, tetapi suami dia pandai ckp melayu.. terharunya sy tengok.. suaminya menjaga siang dan malam..duduk disisi dengan setia.. bagus betul..dpt suami cmtu best jgk..hehe..tp xboleh la yg beramah mesra kan..suami org kot..kang xpasal2 je bini dia marah..haha..sweet je tengok kapel tu..isterinya itu wajib bersyukur kerana suaminya menjaganya dgn penuh sabar..dengan isterinya yg xboleh bergerak dan tidak boleh ketandas..pakai pampers..mcm2 suaminya uruskan..nampak muda lg.. mungkin awal2 30-an kot..semua jiran2 adik sy ada masalah spine jgk, iaitu tulang belakang..

Kemudian sy berkenalan dengan student2 nurse yg banyak membantu..yg baik2..yg comel2..yg peramah dan mengambil berat.. sy suke juga berborak dgn diorang.. klu diorang tanye ape2, rase nak loyar buruk je.. diorang tanye pasal keje, pasal kawin, pasal umur, pasal pakwe.. mcm2.. nak pinjam bace komik pun ade.. bila cakap umur, xcaye..bile bgtau xde pakwe, xcaye.. bile tanye keje ape, malas nak bgtau.. dah semua xnak percaye, hehe.. ain, anis, hidayah thanks..sekadar menyebut beberapa nama..terima kasih semua..semua attendant, tukang hantar makanan, nurse2, ketua jururawat lagi.. adik sy dapat hadiah buku 'LA TAHZAN' dari ketua jururawat..terharu betol..alhmdulillah..dia mndapat layanan yg baik dr semua Doktor2, nurse dan semua pihak d PPUM.. alhamdulillah..

Pengalaman lain ialah tidur di atas kerusi malas, dengan suhu yg sejuk..serius sakit badan..hr pertama sy pakai 2 lapis baju..tidur pakai stokin.. hari kedua, sy pakai 3 lapis bju dan jaket, dengan 2 lapis stokin.. bukan mlam je, tp siang pun sy pakai stokin 2 lapis.. xtahan btol sejuknya.. dah la sy ni mmg xtahan sejuk...duk kuartes pun sy pasang kipas 1 je..maksimum 2 kalau tengahari panas sangat..ni kt hospital ni masya Allah suhu aircond nya xtahu brape.. sabar jela.. lg 1 makanan.. mmg betul la org kate..makanan kt hospital same je.. xde rase.. sedap lg makan nasi putih dengan ikan goreng..adik sy xnk makan, sy yg makan makanan dia.. sy ni xde la kisah sgt pasal rase.. fikir kan je mknn tu sedap, pastu telan.. nyam3..hehe.. keje makan jela sy kt PPUM tu..mengunyah smbil bace komik..bawak roti, kerepek, asam siap2.. hehe.. solat pulak xde masalah sbb surau dekat je..toilet pun dekat jgk..senang adik n pesakit lain nk guna toilet..

Begitulah sedikit sebanyak pengalaman sy di sana.. sy menaip di blog dengan harapan sy xkan lupa kenangan manis yg tercipta..ukhwah yg Allah nak bg xkira di mana2..inshaa Allah.. kisah hidup manusia lain yg pelbagai, xsama dengan kita, menjadikan kita seorang yg berfikir tentang kekuasaan Allah.. itu yg kita mahu.. smg sy mengambil iktibar dari apa yg sy lalui sepanjang sy menjaga adik di wad 8U otepedik..amin.. inshaa Allah.. :) ^_^


Sunday, November 3, 2013

Segenggam Tabah diperlukan tatkala Sesekali Diuji .. Alhamdulillah..


Bismikallahumma Ahya wa Amuut...dengan nama Allah yg menghidupkan dan mematikan..

Alhamdulillah.. syukur kerana Allah masih memberi sy peluang untuk bernafas di atas muka bumi ini.. jam sekarang menunjukkan angka 11.33 p.m.. sy di PPUM ( Pusat Perubatan Universiti Malaya ) menemani adik sy yang ke-6 di ward 8U bed 22 yg baru selesai pembedahan tulang belakang kerana menghidap Scoliosis ( ni dah minggu ke-2 dia kat wad..xboleh keluar lg..).. penyakitnya dikesan sewaktu dia brumur 16 tahun.. skrg dia sudah berumur 19 tahun.. hampir 4 tahun menunggu, alhamdulillah akhirnya pembedahan selamat dijalankan pada 22/10/13..

Menceritakan detik awal apabila kami sekeluarga mengetahui tentang sakit yg di alaminya, perasaan sy jd tak tentu arah.. sy berfikir panjang.. waktu tu sy masih d UKM.. sy memikirkan apakah keadaan dan nasib yg bakal adik sy hadapi di masa akan datang.. dia masih muda.. sy menangis.. sy tak tahu nak mengadu pada siapa.. sy tak pasti adakah patut sy memberitahu pada teman2 rapat sy.. tp itu semua tak berlaku kerana sy seorang yg sangat2 suka menyimpan perasaan dan memendam sendirian.. mungkin belum masanya.. sy cuma mampu berdoa pada Allah agar adik sy dipermudahkan urusannya.. tidakpernah selepas solat sy terlupa utk berdoa pada Allah agar di beri jalan terbaik dan mengurangkan beban sakit yang ditanggungnya..

Setelah sy tamat belajar, keadaan adik sy semakin teruk.. waktu ni sy mula mnceritakan pasal adik sy kpd beberapa teman rapat.. tp x la ramai.. adik sy mengalami perubahan dalam banyak perkara..kalau dulu tulisannya yg cantik dan kemas selalu dipuji, tapi nampaknua itu semua tiada lagi.. kesan dr tulang belakangnya, sendi2nya juga telah mula membengkak.. tangannya membengkak.. dia hilang upaya untuk memegang.. untuk menulis lama, untuk menyuap, utk menggenggam sesuatu.. waktu tu adik sy didaftarkan perubatannya dibawah HUKM.. disebabkan dia akan menduduki SPM dan hukm yg jauh mnyukarkan walid utk membawanya kesana, rawatan alternatif dicuba.. appointment dgn doktor d HUKM tidak diteruskan..kami berjumpa dan berubat dengan ramai ahli perubatan lain.. ada yg berjaya menyelesaikan masalah sendi, tp tidak pada masalah tulang..kerana itu berkait.. xtahu berapa yg sudah habis utk mendapatkan perubatan yg terbaik bg dirinya.. syukur pada Allah kerana mendidik jiwa kami sekeluarga agar tabah dan tetap berusaha..

selepas SPM.. adik sy berjaya menempatkan dirinya di KISAS.. kami bersyukur..kerana adik sy berusaha yg terbaik walaupun dirinya menanggung sakit semasa menghadapi SPM.. sebenarnya adik sy layak untuk memohon untuk diberi masa tambahan bg menjawab SPM atas sebab sakitnya, tp dia tidak mahu dan mahu mencuba mnjawab sama seperti rakan2 lain...

Di Kolej Islam, keadaan semakin teruk.. dia yg tinggal diasrama telah menyebabkn fikiran sy jd risau.. di asrama, dia tinggal didalam bilik yg asing dari kwn yg lain..pihak kolej memberi keistimewaan utk dirinya tinggal di tingkat bawah.. dia jg tidak pergi prep..apabila ke sekolah, kwn2 yg baik banyak membantu membawa barang2 keperluannya.. adik sy selalu sakit2 dan tidak hadir kesekolah.. apabila tidak sihat, dia hanya terbaring di asrama.. katanya, biasanya setiap minggu mesti 2 atau 3 hari dia tidak hadir disekolah.. dia tidak boleh menggenggam..dia tidak boleh membawa barang yg berat2..dia tidak boleh berjalan atau duduk lama2.. semua itu merunsingkan sy.. apabila dia bercuti dan pulang ke rumah, dia dalam keadaan yg tidak sihat dan membimbangkan.. tidur di sebelahnya menyebabkan sy menangis sendirian apabila terdengar dia asyik mengaduh apabila kesakitan.. saya mengalihkan pandangan sy dan mengiring menghadap arah lain dengan airmata yg tak tertahan..Allah..sy merasa sgt2 sedih dan memohon pada Allah agar di kurangkanlah kesakitan yg diterimanya itu..wktu itu sy terfikir kalau lah boleh sy ambil sedikit rasa sakitnya supaya dia boleh tidur dengan selesa.. keadaan ini terbawa2 ke tempat kerja..sy asyik teringat dan menangis sorang2..

Sy asyik terfikirkannya..sy menanam tekad utk berusaha agar dpt membantunya.. sy perlu kumpul duit utk membantu pembedahannya..sy kumpul maklumat..sy tanya orang itu da ini yg pernah melalui pembedahan yg sama, termasuklah puan saadah dan pemilik al-Birru..akhirnya, kami sepakat menetapkan tempat yg baru untuk adik berubat semula iaitu d PPUM..Setelah kami sekeluarga berbincang, dengan persetujuan adik sy, dia menangguhkan pengajiannya di Kolej Islam untuk menerima rawatan dengan lebih teratur.. agak payah sebnarnya keputusan ini di buat.. tp tidak pernah ada niat lain dalam hati kami semua melainkan untuk melihat adik sy sihat dan ceria seperti biasa..

Setelah semua pahit manis ditempuh, walid,umi,kami adik beradik berulang2 membawa dan menemaninya setiap kali berjmpa doctor, akhirnya tarikh pembedahan ditetapkan.. Alhamdulillah dengan bantuan Alumni KISAS yg banyak membantu di saat2 akhir, semuanya telah dipermudahkan oleh Allah.. thanks jugak kat  Abang yg selalu drive berulang alik membawa kami apabila kami nak melawat ct di wad dan apabila kami nak tukar2 shift jaga ct..yang sanggup ambil sy disekolah dan hantar di ppum sedangkan dia pun mengajar jg.. thanks..wlpn adik sy belum sihat sepenuhnya dan masih di wad lg, tp sy sangat bersyukur kepada Allah kerana Ujian ini menjadikan diri sy insaf.. sy masih lg menatap wajah adik sy ini yg sedang tidur..wajahnya berkerut mungkin sbb masih ada sisa2 sakitnya kesan pembedahan.. tp sekurang2 dia tidak mengeluarkan suara mengaduh yg memilukan hati.. sy berdoa pada Allah agar dia cepat sembuh seperti biasa..

sy walaupun hanya seorang kakak, sy selalu marah adik sy bila dia xnak dengar cakap, tp sy xpernah fikir apa sy buat adalah untuk keburukkannya.. sy hanya mahu adik sy jd yang terbaik..dapat yang terbaik.. kepada adik sy siti hajar bt mohd nidzar ( kalau terbaca), kak ngah mtk maaf klu kak ngah ade buat silap dekat ct..cakap yg menyakitkan hati ct.. tp kngah buat semua yg kngah mampu utk tengok ct sihat, senyum, jd yg terbaik.. mgkin kadang2 kita emosi, tp kita cuba utk fikir positif..

Kepada semua yg selama ini memahami dan cuba utk meredakan tangis dalam hati sy, sy ucapkan jutaan terima kasih yg tidak terhingga..yg memahami renungan mata sy - kerana tatkala lidah xmampu berbicara kuasa mata menceritakan segalanya.. terima kasih krn sangat sabar mendengar luahan hati sy.. sangat setia memujuk dan meniupkan kata semangat serta membantu meringankan beban yg xnampak dek mata, tetapi terpikul di lubuk hati paling dalam.. ( kawan2 baik, guru2 SMKBBS, ALKIS dan semua yg tahu..) hanya Allah shj yg dapat membalas jasa kalian.. terima kasih sekali lg.. sesungguhnya airmata yg mengalir skrg adalah airmata terharu, syukur dan gembira.. Allah...

Sekian dulu catatan ringkas tengah malam ikhlas dari hati yang mengharapkan agar Allah memberkati dan merahmati hidup sy dan keluarga sy..amin...

p/s : perjalanan hidup mmg kita xpasti, tp janji Allah itu PASTI..






Renungan..

Jika Kejahatan Di Balas Kejahatan, Maka Itu Adalah Dendam.Jika Kebaikan Dibalas Kebaikan Itu Adalah Perkara Biasa.Jika Kebaikan Dibalas Kejahatan, Itu Adalah Zalim.Tapi Jika Kejahatan Dibalas Kebaikan,Itu Adalah Mulia Dan Terpuji."

Ads code


I made this widget at MyFlashFetish.com.